تبلیغات
انقلاب اسلامی و بیداری اسلامی - میدان لؤلؤ بحرین را در تهران بسازیم + تصاویر
 ابزارهای زیبا سازی برای سایت و وبلاگ

مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 5 بهمن 1390


به گزارش فرهنگ نیوز به  نقل از مشرق هر روز که از آغاز انقلاب‌های مردم عرب می‌گذرد، و اخبار آن در رسانه‌ها می‌پیچد، احساس یکدلی و هم‌صدایی بیشتری با این مظلومان می‌یابیم. هنگامی که خبرهای انقلاب شیعیان بحرین از گلوی رسانه‌های جمهوری اسلامی به عنوان تنها منبع پوشش دهنده آن، به گوش می‌رسد، احساس می‌کنیم که چقدر ما به هم نزدیکیم و گویا بحرین خواهر تنی ایران‌زمین است، خواهری که حدود ٤٠ سال دوری‌اش از خانواده، دل‌تنگی ما را برانگیخته!


دیکتاتورهای عرب نه تنها راه و رسم سرکوب نظامی را خوب می‌دانند، آداب مهار کردن سیاسی را هم آموخته‌اند. پس از وحدت باطنی و پیوند عمیق دینی در قلوب انقلابیون بحرین، یکی از مهم‌ترین عناصری که به آنان وحدت و انسجام بخشیده و روحیه انقلابیشان را تقویت می‌کند؛ نمادها و نشانه‌هاست و میدان لؤلؤ بحرین مهم‌ترین نشانه و نماد انقلاب بحرین بود و این نکته را آل خلیفه خوب فهمیده بودند، و از این باب به طرفه‌العینی به امحاء آن کمر بستند.



رسانه‌ها مفهوم «انقلاب میادین» را به انقلاب‌های اسلامی خاورمیانه، پیوند داده‌اند و از میدان سیدی بوزید تونس، میدان التحریر قاهره، میدان محکمه لیبی و میدان التحریر یمن گرفته تا میدان لؤلؤ منامه در بحرین؛ همگی مکان‌هایی است که از هویت انقلابی مردم هویت گرفته‌اند و به نمادهایی برای تداوم انقلاب‌ها بدل شده‌اند. تا جایی که معترضان اسپانیایی، یونانی، آمریکایی، انگلیسی و ... نیز بر سبیل انقلابیون مسلمان، بهترین راه را تمرکز در یک میدان اصلی شهر یافته‌اند.


مرواریدمان را پس بگیریم

بحرین با فشار زیاد انگلیس و بی کفایتی شاه، در سال ١٣٥٠ از ایران جدا شد. یازده سال بعد یعنی در سال ١٣٦١، شهر منامه بحرین برای نخستین بار میزبان سومین نشست شورای همکاری خلیج فارس بود و به همین مناسبت، در میدان لؤلؤ که از گذشته، نامش حکایتگر حرفه دیرینه مردمان بحرین در حصول مروارید از دریا بود؛ نمادی ساختند که هم نماد نام میدان یعنی لؤلؤ باشد و هم بیانگر شورای شش نفره همکاری خلیج فارس. لذا نمادی را که از شش داو تشکیل شده و بر تارک آن گویی به نشان از مروارید قرار داشت بر پا کردند، گویا این مروارید حاصل وحدت دیکتاتورهای شورای همکاری باشد.

وقتی در ١٨ مارس ٢٠١١ (٢٧ اسفند ١٣٨٩) حکومت مستعجل آل خلیفه با لودر و بولدوزر به جان نماد این میدان افتاده بود؛ تخریب و آوار شدن این نماد بیش از هر چیز، تخریب شورای همکاری خلیج فارس و حکومت‌های دیکتاتوری‌شان را به ذهن تداعی می‌کرد. هر چند که به زعم بسیاری از کارشناسان، این میدان محل تجمع و میثاق انقلابیون بحرین بود و محل سرکوبشان، این میدان باید از آثار گلوله هلیکوپترهای آپاچی که هم بر مروارید بتنی میدان اثر گذاشته بود و هم سر و سینه انقلابیون را شکافته بود، پاک می‌شد. تا حتی میدان لؤلؤ کرسی اشعار انقلابی آیات القرمزی هم نباشد.

حالا که بیرق انقلاب‌های مستضعفین جهان علیه مستکبرین، بدست جمهوری اسلامی است، و ما داعیه الهام بخش بودن انقلاب اسلامی برای انقلاب‌های منطقه را داریم، بهتر است شانه خالی نکنیم و مسئولان امر نیز به وظیفه انقلابی و جهانی خود عمل کنند و حمایت خود را از انقلاب بحرین نشان دهند. یکی از گزینه‌های پیش رو، این است که در حوزه دیپلماسی معماری، نماد میعادگاه انقلابیون بحرین را در تهران بنا کنیم تا انقلابیون گرمای حمایت جمهوری اسلامی را بیشتر احساس کنند. و تهران را به قلب انقلاب‌های اسلامی منطقه بدل کنیم. این بنا می‌تواند در نزدیکی سفارت بحرین در جوار اتوبان همت بنا شود.


البته شاید برخی مسئولین ترجیح دهند که همچنان در پس پرده تقیه بمانیم و به پیشواز هیچ چالش احتمالی نرویم و بنابراین بخواهند که راه بر دیپلماسی معماری جمهوری اسلامی همواره بسته باشد. در این زمینه باید اطمینان داد که این امر در جهان و حتی در میان کشورهایی که ظاهراً به دنبال سیاست تنش زدایی هستند نیز مسبوق به سابقه است. چنانچه فرانسه در ماه‌های اخیر بنای یادبود نسل کشی ارامنه توسط ترکان عثمانی را در شهر «سنت برایس» افتتاح کرد و پیش از این نیز چنین بنایی را در سال 2006 میلادی در شهر مارسی افتتاح کرده بود. ترکیه نیز در روزهای اخیر اعلام کرد که بنای یادبود نسل کشی الجزایری‌های مسلمان توسط فرانسه را در آنکارا در مقابل سفارت فرانسه خواهد ساخت. همچنین در حمایت از ارمنیان، کشور سوئیس نیز برای ساخت بنای یادبود، دیپلماسی معماری خود را در ماه‌های اخیر فعال نموده است.

حتی کشور هلند نیز که بارها شاهد ساخت فیلم‌های ضد اسلامی و موهنش بوده‌ایم، مشغول ساخت بنای یادبود قربانیان شیمیایی حلبچه عراق در کشور خود است. گفتم هلند، یادم آمد که همین چند روز پیش بود که هلندی‌ها از طرح برج‌های دوقلویی که در کره جنوبی خواهند ساخت پرده برداشتند که به یاد برج‌های دوقلو و واقعه ١١سپتامبر، آن را شبیه این برج‌های در حال انفجار طراحی کرده‌اند. (بگذریم که مقبول خانواده قربانیان واقع نشد و این شرکت مجبور به عذر خواهی از آنان شد.)


از نظر افکار عمومی در داخل کشور، به خاطر وجود علقه‌های مذهبی و دینی ایرانیان با مردم بحرین، وجود پیوندهای تاریخی و از همه مهم‌تر وجود روحیه ظلم‌ستیزی و مظلوم‌نوازی ایرانیان؛ زمینه‌های پذیرش ساخت میدان لؤلؤ تهران وجود دارد. حتی باید گفت که مردم خود در این زمینه پیشتاز بوده و جلوتر از مسئولین گام برمی‌دارند، تا جایی که چندین بار نماد لؤلؤ توسط دانشجویان تهران ساخته شده و حتی برخی مردم شهرستان پیشنهاد تغییر نام میدان اصلی شهر به لؤلؤ را در افواه عموم داده‌اند.


به هر تقدیر، پس از تاسیس دپارتمان دیپلماسی عمومی در وزارت خارجه کشور، فرصت مغتنمی به وجود آمده است، تا در ورطه دیپلماسی فرهنگی-هنری، امکان بهره‌گیری از دیپلماسی معماری میسر شود؛ حالا می‌توان در راستای اهداف و آرمان‌های انقلاب اسلامی و در جهت اهداف سیاست خارجه کشور از ظرفیت هنر معماری بهره برد.


لیکن هنگامی که مجرای قانونی آن وجود دارد و حتی اصل سوم قانون اساسی این الزام را صراحتاً به وجود آورده که جمهوری اسلامی باید از مظلومان و مستضعفان جهان حمایتی بی‌دریغ کند، ساخت میدان لؤلؤ در تهران، حداقل تلاشی است که مسئولان امر می‌توانند روا بدارند و از شیعیان مظلوم بحرین حمایت معنوی و روانی کنند. به هر حال امروز صدای انقلاب اسلامی امام خمینی را از گلوی شیعیان بحرین می‌شنویم و به تعبیر آن دوست اهل قلم‌مان؛ «امروز انقلاب اسلامی در میدان لؤلؤ می‌درخشد.»




طبقه بندی: اخبار،  بحرین، 
ارسال توسط حمید
آرشیو مطالب
نظر سنجی
به نظر شما کدام عامل سبب دوام و انسجام بیشتر نظام جمهوری اسلامی ایران شده است؟





پیوند های روزانه
سخنان دکتر شریعتی
یادگار انقلاب
کارنامه دفاع مقدس
وصیتنامه ی شهدا
دانشنامه عاشورا
دانشنامه ی مهدویت
تدبر در قرآن
دانشنامه سوره ها

ابزار وبمستر

عکس

دانلود

خرید vpn

قالب وبلاگ